Powieść obyczajowa

Autor: Marta Zatorska

"Weranda Pana Boga"

miała 16 lat.

Rozdział I Joanna (strona 5)

Gdy miała 16 lat i długie gęste włosy, ojciec wziął nożyczki i obciął je po samej skórze. Sprzedał je znajomemu fryzjerowi, z którym potem przez cały dzień pił wódkę. Wrócił wieczorem i runął nieprzytomny na łóżko. Był środek nocy, gdy Joanna usłyszała charczenie. Jej ojciec leżał na wznak, a usta i nos wypełnione miał wymiocinami. Matka stała obok i przyglądała się jak jej mąż się dusi. Nie wie skąd wzięła siły, by ogromnego mężczyznę przewrócić na bok.

Mimo, że całe życie przebywała w towarzystwie pijanych ludzi, nigdy nie spróbowała alkoholu. A może właśnie dlatego, że pośród nich była i widziała, jak wódka upodla duszę i ciało? W dzieciństwie miała wrażenie, że gdy dorośnie będzie musiała pić, pić i pić, a potem oddawać się każdemu mężczyźnie. Mężczyzna natomiast był dla niej egoistyczną, brudną istotą, często w zasikanych portkach, któremu bardzo śmierdzi z ust. Gdy dowiedziała się, że stosunek płciowy, to nic innego jak wciskanie ogromnego cuchnącego penisa w małą dziurkę między nogami kobiety, zrozumiała dlaczego matka tak często płacze. Brzydziła się mężczyzn, tak jak każdy człowiek brzydzi się padliny. Jednocześnie bała się ich, jako nieobliczalnych istot mogących ją, skrzywdzić.

Horoskopy

Grafologia