Powieść obyczajowa

Autor: Marta Zatorska

Zemdlała

Rozdział I Joanna (strona 11)

Nieważne, że dziecko zajęte zabawą w piachu nie zwracało uwagi na słowa ciotki. Musiała opowiedzieć ten sen. Zdawało się jej że jest bliżej Bernarda niż wówczas, gdy żył. Jeszcze raz poczuła zapach jego skóry i szorstkie duże dłonie z poobgryzanymi paznokciami. Popadła w dziwne odrętwienie. Doznania zmysłów umykały w nieznaną dał. Nie potrafiła powstrzymać snu. Obrazy znikały powoli, aż pochłonęła je ciemność. Jeszcze przysłuchiwała się dźwiękom, ale i te wyssała cisza. Zemdlała.

Nagle zobaczyła płaczącą Malwinkę. Joanna zdziwiła się. Przecież przed chwilą dziecko bawiło się a teraz stoi nad nią i płacze. Dlaczego leżę. Co się ze mną dzieje? - zadawała sobie pytania na które nie znajdowała odpowiedzi. Wstała z wielkim trudem. Malwina nie przestawała płakać. Chwyciła ją za rękę i poszły w kierunku domu. Każdy krok był tak skomplikowaną, czynnością, że każda napotkana ławka stawała się błogosławieństwem. W głowie Joanny zakotwiczył szum morza, a przed jej oczyma unosiło się setki szarych plamek. Po raz drugi traciła kontakt z rzeczywistością. Zapominała o sobie, Malwinie, Bernardzie, rodzicach. Siłą woli i instynktu wspięła się na schody i weszła do mieszkania. Upadła za progiem.

- Myślałam, że umierasz. - Matka Joanny była trzeźwa. W jej przekrwionych, a jednak blado-matowych oczach widać było cień blasku. Siedziała tuż przy córce i informowała ją o swej do niej miłości.

- To wszystko przez to, że się tobą nie zajmowałam. Teraz wszystko się zmieni. Przestaje pić. Już dziś nic nie piłam. Zobacz jaka jestem trzeźwa. Widzisz? Pójdziemy do lekarza i wszystko będzie dobrze. Przysięgam, że już nigdy się nie napiję...

Horoskopy

Grafologia