Powieść obyczajowa

Autor: Marta Zatorska

Pamięta mnie pani?

Rozdział I Joanna (strona 12)

Joanna kiwnęła głową i uśmiechnęła się do matki. Wiedziała, że najpóźniej wieczorem matka złamie przysięgę. Nie raz widziała jej zrywanie z nałogiem. Zatruty organizm domagał się odpoczynku, ale trzeźwienie było straszne. Nie potrafiła opanować strachu. Bała się ludzi. Już same kroki na schodach wywoływały w niej przerażenie. Serce kołatało szaleńczo, a głowa bolała coraz bardziej. Gdy udało się jej przetrwać dzień, noc stawała się koszmarem. Nie mogła spać, a trzeźwy umysł przypominał wciąż o straconym czasie. Wcześniej czy później traciła wolę.

Nie wiedziała kiedy zasnęła, a gdy wieczorem obudziła się silniejsza niż rano, słyszała pijackie rojenia dochodzące z kuchni. Odruchowo sprawdziła czy ma swoje pieniądze. Jak zwykle były na miejscu. Miała trudnych rodziców, ale nigdy jej nie ograbili.

Lato stawało się nie do zniesienia. Miasto zatłoczyło się obcymi ludźmi, a Joanna nie czuła się najlepiej. Przestała wychodzić z Malwiną gdyż bała się tych dziwnych omdleń. Musiała jednak pracować. Sprzedawała lody na plaży. Przez lato zarabiała tyle, że przez pozostałą część roku mogła pracować za symboliczną pensję. Była spóźniona, prawie biegła, żeby zmienniczka mogła iść do domu.

- Proszę pani! - usłyszała za sobą. Nie odwróciła się jednak. - Proszę pani, proszę się zatrzymać. - Ktoś chwycił ją za ramię. Gwałtownie odwróciła się i zobaczyła znajomą twarz. Wiedziała, że zna tego człowieka, że nawet z mim rozmawiała, ale nie była w stanie przypomnieć sobie okoliczności ich spotkania.

- Pamięta mnie pani? - spytał mężczyzna. - Byłem z panią w szpitalu.

- Ach tak. Przypominam sobie. Pan nachalny pomocnik. Chce pan, żebym dziękowała?

- Nie... ja tylko. Przepraszam, jeśli się narzucam. Chciałbym zaprosić panią na..., a na co miałaby pani ochotę?

- Na nic nie mam ochoty i niech się pan ode mnie łaskawie odczepi. Spieszę się. Joanna ruszyła w swoją stronę.

Horoskopy

Grafologia