Powieść obyczajowa

Autor: Marta Zatorska

Alicja

Rozdział II Alicja (strona 18)

- Jak męża nie ma, to pani cały czas tak sama sobie siedzi. Pewnie się pani strasznie nudzi. Bo to człowiek lubi sobie pogadać, a pani tak cały czas sama...

Alicja nie miała ochoty rozmawiać ze starszą o co najmniej 30 lat sąsiadką. Ceniła samotność. Wtapiała się wtedy w siebie i odpływała we własny wszechświat.

- Córka pisała, że już nie wrócą - mówiła starsza pani. - Mają tam wszystko. No i po co mój mąż takie wielkie mieszkanie kupił i dom wybudował. Od czasu jak umarł, to nawet na brydża nikt nie przyjdzie. Pani grywa?

A1icja zaprzeczyła energicznym ruchem głowy.

- Wie pani. Ja to sprzedam ten dom, a pieniądze wyślę córce do Kanady. Im tam pewnie ciężko. A pani wie, mój mąż to znał wszystkich. Był dyrektorem, wie pani gdzie... A syn mówi: Po co mamo będziesz sprzedawała ten dom. Ale on jest wychowany w innym środowisku. W biznesie. On miał te żonę, Judytę. Zna ją pani? No właśnie! Artystka wielka! Jakieś obrazki maluje. A te dzieci, to w ogóle jej nie lubią. Syn mówi: mamo zabiorę Romka na wycieczkę do Indii. Pani wie, ona nie dała? Koledzy Romka to wszyscy gdzieś byli, tylko on nigdzie. Wstyd! Bo to jest taka suka, a on łachudra. Jej ojciec to ma dom. No wie pani gdzie. Jak mój mąż był dyrektorem, to on był w komitecie partii. Szkoda słów! Pani wie, że oni są, ze wsi! On nawet łapówki nie wziął, bo się bał. Nawet samochodu nie ma! A syn mówi: mamo, on nie ma nawet pacjentek. Oj, trochę się zmęczyłam. Zdrzemnę się. Zmówię swoją modlitewkę. Mam taką... Papież, jak był w Polsce, to dał dla znajomych, a ja mam krewnego w katedrze. Jest organistą... Tak w ogóle to ja nie wierzę, ale lepiej wierzyć. Dziękuję za herbatkę. Jak się zdrzemnę, to wpadnę, bo pani taka samotna, jak męża nie ma.

- Dlaczego ja ją to1eruje? - myślała Alicja zamykając drzwi za sąsiadką - Biedna, stara kobieta - natychmiast zrobiło się jej żal.

Horoskopy

Grafologia