Powieść obyczajowa

Autor: Marta Zatorska

Czekam na Ciebie

Rozdział II Alicja (strona 23)

- Słucham.

- Cześć Robert, Alka mówi, chciałam z tobą, pogadać, mogę do ciebie wpaść?

- W każdej chwili. Czekam na ciebie.

Robert był przyjacielem Alicji i Jarosława. Jako zatwardziały kawaler poprzysiągł sobie, że nie będzie się wiązał z żadną kobietą. Co jakiś czas przeżywał burzliwy romans, który zaczynał się szybko i szybko kończył. Nie miewał najmniejszych problemów ze zdobyciem jakiejkolwiek kobiety. Nie był co prawda przystojny, nie wysoki, o urodzie raczej przeciętnej, ale miał ujmujący sposób bycia. Swoje mankamenty w urodzie nadrabiał inteligencją i krasomówstwem. Potrafił być najlepszym kumplem i właśnie za to niewiasty go uwielbiały. W stosunku do Alicji zachowywał się niczym spowiednik, gdy ta miała problem, mogła do niego iść, wypłakać się, wygadać, a Robert szczerze mówił co myśli o całej sprawie. Nawet gdy uważał, że Alicja zrobiła błąd lub nie ma racji, swą negatywną opinię ubierał w słowa pełne otuchy.

- Cześć Alu, zapraszam cię do mojego kawalerskiego królestwa. - Robert objął kobietę w przyjacielski geście.

- Zrobię sobie herbaty - powiedziała i poszła do kuchni. - Tobie też? - spytała. Po chwili wróciła do pokoju trzymając dwie szklanki napełnione naparem. Postawiła je na stoliku, a sama siadła w fotelu naprzeciw gospodarza. Przez dłuższą chwilę milczała. Robert na tyle dobrze znał Alicję, że nie starał się wydobyć z niej co ją gnębi. Wiedział, że jeśli będzie chciała się zwierzyć, zrobi to.

- Przepraszam cię na sekundę, skorzystam z łazienki.

Wyszła z pokoju, z zasępioną twarzą i spuszczoną głową. Gdy ponownie stanęła w drzwiach była naga.

- Alu... - Robert nie mógł ukryć zaskoczenia.

- Jeśli jesteś moim przyjacielem zróbmy to. Ten jeden raz. Proszę cię, tylko ten jeden raz.

- Ależ Aluniu, a Jarek? Przecież..., Alu nie możemy...

Horoskopy

Grafologia