Autor: Maciej Wicharski

Dzieci i rodzice - porady

CO ZROBIĆ GDY DZIECKO PŁACZE i NIE CHCE CHODZIĆ DO PRZEDSZKOLA. Musisz dowiedzieć się co jest powodem tego, że twoje dziecko płacze, gdy musi iść do przedszkola.

Często się zdarza, że dziecko idące po raz pierwszy do przedszkola marzy o tym przez całe lato, a gdy już ta chwila nadejdzie wówczas płacze, krzyczy i nie chce tam zostać. Powodem takiego zachowania dziecka jest rozdźwięk między oczekiwaniami a rzeczywistością.

Przedszkolak wkracza w zupełnie inny świat, całkowicie odmienny od tego, jaki znał z rodzinnego domu. Zamiast kochającej mamy i babci jest jakaś tam pani. Zamiast spełniania zachcianek dziecka, musi się ono dostosować do grupy rówieśników. Tu zaczyna podświadomie rozumieć, że życie w grupie to swoista walka, więc zaczyna szukać pomocy. Tymczasem w pobliżu nie ma nikogo zaufanego, komu można by się poskarżyć na swój zły los.

Zazwyczaj pierwsze dni przedszkolaka są spokojne. Dopiero po tygodniu, nieraz nawet po kilku miesiącach rodzice ze zdumieniem stwierdzają, że wyprawa do przedszkola, zostawianie w nim dziecka wiąże się z "tragedią", płaczem, spazmami. Czasami warto obiecać, że przyjdzie się po malucha zaraz po obiedzie, ale trzeba wtedy przyjść na pewno. Nie warto natomiast mówić "przyjdę niedługo" ponieważ takie stwierdzenie może zadziałać tylko raz. Następnego dnia dziecko będzie wiedziało, że "niedługo" to i tak o wiele za długo jak dla niego.

Powodów niechęci dziecka do przedszkola może być wiele. Bywa, że przedszkolanka skarciła go lub pochwaliła inne dziecko i już maluch czuje się niedoceniony, gdyż do tej pory był chwalony za każdy rysunek i każdą wykonaną pracę. Są dzieci, które instynktownie pragną przewodzić grupie. Jeśli im się to nie udaje tracą ochotę do przebywania w przedszkolu. Podobnie jest z dziećmi, które ta grupa odrzuci.

Jeśli twoje dziecko płacze podczas rozstania z tobą w przedszkolnej szatni

Spytaj jego wychowawczynię jak zachowuje się podczas dnia. Być może kilka minut po twoim wyjściu dziecko zajmuje się zabawą i zapomina o twojej nieobecności. W takim przypadku najskuteczniejszą metodą jest to, aby do przedszkola odprowadzał dziecko ktoś inny np. ojciec, dziadek. Dziecko płacze ponieważ czuje, że i tobie jest żal się z nim rozstawiać. Im większa twoja tkliwość, tym większe łzy. Jeżeli nie ma takiej możliwości, aby ktoś inny odprowadzał dziecko, wyjdź z nim do przedszkola piętnaście minut wcześniej. Pozwól mu się wypłakać, wysłuchaj jego argumentów, a nawet zostań z nim przez jakiś czas. Najczęściej przedszkolak rozładuje swoje emocje, zajmie się zabawą i pozwoli ci iść do pracy.

Może się jednak zdarzyć, że dziecko płacze długo po twoim wyjściu z przedszkola, a potem jest osowiałe, siedzi samo kącie, nie bawi się z innymi dziećmi. Porozmawiaj z wychowawczynią i spróbujcie rozwiązać problem dziecka. Być może twoje dziecko nie lubi leżakować, może wstydzi się mówić o swoich potrzebach fizjologicznych i wstrzymuje je aż do bólu, a może po prostu wymaga większej uwagi i zainteresowania. Niektóre dzieci wymagają od swojej wychowawczyni nieustannej akceptacji i jeśli jej nie mają tracą poczucie własnej wartości, są zagubione i czują się opuszczone. Po zdiagnozowaniu przyczyn bardzo łatwo usunąć skutki czyli poranny płacz dziecka.

Zdarza się jednak i tak, że dziecko za nic nie chce zostać w przedszkolu mimo naszych prób przekonania go. Możliwe, że dziecko nie dorosło jeszcze do przedszkola emocjonalnie, co zdarza się u trzy i czterolatków. Wówczas przedszkole będzie musiało poczekać na naszą pociechę jeszcze cały rok.