Autor: Maciej Wicharski

Dzieci i rodzice - porady

W JAKI SPOSÓB ROZMAWIAĆ Z DZIECKIEM? Niech twoje dziecko wie, że można z tobą rozmawiać o wszystkim, bo przecież ty też jesteś dzieckiem tyle, że dorosłym.

Nie można wychowywać dziecka nie umiejąc z nim rozmawiać. Szczera rozmowa przy czynia się do nawiązania bliższego kontaktu ze swoim dzieckiem. Tymczasem w wielu polskich rodzinach rozmowa z dzieckiem zaczyna się od kilku standardowych pytań: "Co tam w szkole?" (typowa odpowiedź dziecka - "dobrze"), "Gdzie byłaś?", "Odrobiłeś lekcje?", a kończy poleceniami typu "Idź spać!", "Wyrzuć śmiecie", "Posprzątaj". Efekt jest taki, że dziecko nie chce mówić o swoich problemach, a rodzic jest zdziwiony, że dziecko traktuje go jak obcą osobę. Przedstawiamy kilka podstawowych zasad, które będą pomocne przy nawiązaniu bliższego kontaktu z dzieckiem.

Jeśli dziecko przychodzi do ciebie z problemem, rzuć wszystko i wysłuchaj go. Nie mów, że teraz nie masz czasu lub właśnie oglądasz "Wiadomości". Musisz mieć przeświadczenie, że to, co dziecko ma ci do powiedzenia jest ważniejsze od twojej pracy, twojego hobby czy wyniku meczu piłkarskiego.

Nerwowość, krzyk i złość, to najwięksi wrogowie kontaktów między rodzicem, a dzieckiem. Wyobraź sobie, że stoisz przed własnym szefem, a ten wykrzykuje do ciebie, że zrobiłeś błąd. Jesteś poniekąd takim szefem dziecka. Nie atakuj, a raczej sprowokuj dziecko by wyciągnęło wnioski ze swego postępowania. Pozwól mu wypowiedzieć własne zdanie. Traktuj go jak partnera, przecież masz nad nim intelektualną przewagę.

Twoje dziecko musi się czuć akceptowane przez ciebie. Musi wiedzieć, że kochasz je bez względu na wszystko. Musi zdawać sobie sprawę, że jego problemy są twoimi problemami. Nie bądź złośliwy wobec dziecka, nie wyzywaj go, nie krytykuj przy byle okazji, nie opowiadaj o jego problemach przy innych osobach, nie bagatelizuj jego problemów.

Pomagaj swojemu dziecku, ale nie moralizuj. Pomoc nie polega na wyłuszczeniu tego, że trzeba tak zrobić, a na tym żeby to zrobić razem z dzieckiem. Bądź dla dziecka przyjacielem nawet wtedy, gdy okaże się, że w szkole nie jest najlepiej ze stopniami. Przecież przyjaciel jest przyjacielem dopiero wtedy, gdy pomaga w biedzie. Nie zrzędź, że "ja w twoim wieku", albo "kiedy ty wreszcie zmądrzejesz". Takie zwroty niczemu dobremu nie służą.

Zachęcaj dziecko do rozmowy. Nie czekaj aż ono będzie chciało ci się zwierzyć, bo możesz się nie doczekać. Jeżeli twoje dziecko milczy, to wcale nie oznacza, że nie ma problemów. Sprowokuj dziecko do rozmowy opowiadając o własnych problemach, gdy byłeś w jego wieku. Pozwól mu odczuć, że ty też byłeś nieśmiały wobec płci przeciwnej, że też miałeś głupie pomysły, że też nie chciało ci się uczyć. Niech twoje dziecko wie, że można z tobą rozmawiać o wszystkim, bo przecież ty też jesteś dzieckiem, tyle że dorosłym. Dzięki temu nawiążesz ze swoim dzieckiem bliski kontakt, a na tym zapewne Ci bardzo zależy.